Witamy w dziale
Przydomowe oczyszczalnie ścieków

WSTĘP

Prawie każdy właściciel obiektu mieszkalnego jakim jest dom jednorodzinny stanął lub stanie przed koniecznością rozwiązania problemu gospodarki wodnościekowej na swojej działce. Prawo w Polsce umożliwia rozwiązanie tego problemu na trzy możliwe sposoby:

a) możliwość przyłączenia się do miejskiej kanalizacji
b) instalacja szczelnego zbiornika tzw. szamba
c) instalacja przydomowej oczyszczalni ścieków

Decydujący wpływ na wybór odpowiedniego rozwiązania dla naszej działki mają warunki geologiczne oraz koszty budowy i eksploatacji.

Na obszarach większego zamieszkania, gdzie funkcjonuje rozwinięta infrastruktura, fekalia z wewnętrznych instalacji płyną do sieci kanalizacyjnej miejskiej lub gminnej. W przypadku zabudowy o charakterze rozproszonym gdzie w wielu przypadkach ekonomiczny aspekt nie pozwala na budowę sieci kanalizacji zbiorczej odprowadzającej ścieki do oczyszczalni,  należy zastanowić się nad indywidualnymi rozwiązaniami dla poszczególnych obiektów mieszkalnych. Rozwiązaniem może być szambo lub przydomowa oczyszczalnia ścieków.

Przydomowa oczyszczalnia ścieków czy szambo ?

Dotychczas tradycyjnym rozwiązaniem było szambo ze względu na prostotę montażu i powszechne stosowanie. Powszechnie stosowanymi  elementami wykorzystywanymi do budowy szamb są kręgi betonowe które z racji zastosowanego materiału oraz sposobu połączeń nie są szczelne . Lepszym rozwiązaniem są monolityczne zbiorniki z tworzywa sztucznego jednak z racji wysokich kosztów zakupu ( zbiornik 15 000 litrów to koszt ok 12 tys. PLN) nie są  powszechnie stosowane.

Rozwiązaniem, które zrewolucjonizowało gospodarkę ściekową w gospodarstwach domowych były przydomowe oczyszczalnie.

Aby przedstawić Państwu przewagę przydomowej oczyszczalni ścieków nad tradycyjnym szambem posłużymy się przykładem gospodarstwa domowego zamieszkiwanego przez 5 osób. Ogólnie przyjęta ilość ścieków na jednego mieszkańca to 150 litrów.  Zdając sobie sprawę jak wysokie są opłaty za wywóz szamba zużywają średnio 100 litrów wody. Zatem dziennie 5 osób dostarcza 500 litrów ścieków (wariant bardziej ekonomiczny). Miesięcznie uzyskujemy 30*500L, czyli 15,0 m3 ścieków. Opłata za wywóz szamba wynosi około 17 pln za 1 m3. Koszty te są wyższe w przypadku dużego rozproszenia gospodarstw, czy znacznej odległości, jaką musi pokonać wóz asenizacyjny (np. tereny górskie) Wynika stąd, że miesięcznie sześcioosobowa rodzina musi zapłacić 15,0*17PLN co daje 255 złoty miesięcznie, a rocznie 3060 pln. Roczny koszt eksploatacji oczyszczalni znajdujących się w naszej ofercie  obsługujących od 4 do 6 osób to koszt w granicach 300 pln . Po ok 3 latach mamy pokryty koszt budowy przydomowej oczyszczalni przy koszcie inwestycji  9000 tys. PLN , każdy następny rok to dodatkowy pieniądz do portfelu .

Eksploatacja szamba wiąże się również z dodatkowymi nieprzyjemnymi zjawiskami :

1)  W przypadku, gdy wóz asenizacyjny nie przyjedzie na czas (warunki pogodowe, niefrasobliwość użytkowników szamba...), może nastąpić przepełnienie zbiornika, a w konsekwencji wybicie szamba.

2) Proces opróżniania szamba jest nieprzyjemny, należy się liczyć z przykrym zapachem, towarzyszącym opróżnianiu, jak również wyciekaniem ścieków z węża szambiarki.

3)  Zanieczyszczenie środowiska, a w szczególności wód gruntowych, podczas opróżniania szamba, jego wybicia, czy też świadomego uszkodzenia, w celu obniżenia kosztów wywozu ścieków. Jeśli w pobliżu jest studnia będąca źródłem wody pitnej, to ulega ona powolnemu, ale systematycznemu skażeniu.



ASPEKTY PRAWNE

Prawo lokalne

Przed podjęciem decyzji należy upewnić się czy rozpatrywana działka nie znajduje się na obszarze, na którym prawo lokalne wyklucza budowę przydomowych oczyszczalni. Powyższe informacje zawarte są w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, dostępnym w urzędzie gminy. Jeśli zajdzie taka sytuacja z pewnością nie można będzie wybudować oczyszczalni. Zakaz budowy przydomowych oczyszczalni może być związany z dwoma powodami: lokalizacją działki w pobliżu lub bezpośrednio na terenach cennych przyrodniczo lub chronionych oraz koncepcji skanalizowania, jaką posiada gmina. Pierwszy powód dotyczy aspektów ochrony środowiska związanych z utrudnioną kontrolą jakości zrzucanych ścieków, co może mieć znaczenie np w pobliżu cieków wodnych na obszarach cennych przyrodniczo. Drugi jest związany z tym, że gmina dąży do zbilansowania ekonomicznego sieci wodnokanalizacyjnej. Jeśli duża grupa właścicieli wybuduje oczyszczalnie przydomowe na terenach planowanych inwestycji sanitarnych, zbilansowanie może być utrudnione.

Jeśli na terenie gminy nie został uchwalony plan zagospodarowania przestrzennego to zgodnie z art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, potrzebna jest decyzja o warunkach zabudowy. Decyzję taką wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta.

Pozwolenie na budowę lub zgłoszenie budowlane

Podstawowym dokumentem umożliwiającym rozpoczęcie budowy oczyszczalni stanowi pozwolenie na budowę. Zgodnie z Ustawą Prawo Budowlane z dn. 7 lipca 1994 r (Dz. U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm) pozwolenia na budowę nie wymaga budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę.

W takim wypadku zgodę na rozpoczęcie budowy przydomowej oczyszczalni ścieków wydaje Starostwo Powiatowe. Celem uzyskania takiej zgody należy złożyć w starostwie zamiar budowy oczyszczalni w postaci zgłoszenia budowlanego, które ma charakter wniosku (art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane).

Do zgłoszenia należy dołączyć:

• decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu,
• potwierdzenie prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (dokument stwierdzający posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości),
• zgłoszenie w którym należy określić: rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót oraz termin ich rozpoczęcia, opis przyjętego rozwiązania oczyszczalni ścieków wraz z parametrami technicznymi, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia wymagane odrębnymi przepisami.

W szczególnych przypadkach mogą być także wymagane:

• mapa geodezyjna z naniesionym rozwiązaniem,
• projekty techniczne urządzeń,
• certyfikaty urządzeń przedstawione przez firmy,
• dokumenty dowodzące jakości oczyszczania ścieków,
• pozwolenie wodnoprawne (jeśli jest wymagane).

Urząd ma 30 dni od daty doręczenia zgłoszenia na rozpatrzenie wniosku. Wniosek można uznać za rozpatrzony pozytywnie, jeżeli we wspomnianym terminie organ nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu.

Jeśli został złożony wniosek niekompletny, organ poinformuje nas w terminie 30 dni o konieczności uzupełniania dokumentów.

Decyzja odmowna może wiązać się z faktem naruszenia ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w przypadku, gdy inwestycja wymaga pozwolenia na budowę oraz w sytuacji, gdy inwestor nie uzupełnił brakujących dokumentów, mimo wezwania.

Do prac budowlanych można przystąpić w ciągu 2 lat od podanego w zgłoszeniu terminu rozpoczęcia budowy.

Problem odprowadzenia ścieków i pozwolenia wodnoprawnego

Sposób odprowadzania ścieków (do wody lub gruntu) oraz ich ilość, pochodzenie a także miejsce zrzutu (działka inwestora lub inna) podlega unormowaniu. Podstawowym aktem prawnym, który ma tutaj zastosowanie jest Ustawa z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (Dz.U. 2001.Nr 115, poz 1229 z późn. zm.).

Kluczowym jest pojęcie korzystania z wód, wyróżnia się trzy ich rodzaje: powszechne, zwykłe i szczególne. Dla potrzeb analizy problematyki przydomowych oczyszczalni ścieków istotne są dwa ostatnie.

Zwykłe korzystanie z wód ma miejsce wówczas, gdy właściciel gruntu, dla zaspokojenia potrzeb własnych i gospodarstwa domowego oraz indywidualnego gospodarstwa rolnego, korzysta z wody stanowiącej jego własność oraz z wody podziemnej znajdującej się w jego gruncie (do 5 m3/dobę i nie więcej jak 0,5 m3/godz.).

Przez szczególne korzystanie z wód rozumiemy takie, które wykracza poza zwykłe. Może zatem być związane z poborem wód powierzchniowych i podziemnych oraz co jest w naszym przypadku istotne, wprowadzaniem ścieków do wód lub ziemi.

Szczególne korzystanie z wód wymaga uzyskania decyzji administracyjnej - pozwolenia wodnoprawnego.

Pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków nie będzie zatem konieczne w sytuacji, gdy inwestor zamierza odprowadzać ścieki w ilości mniejszej niż 5 m3 na dobę na terenie swojej działki, co jest najczęściej spotykane w przypadku jednorodzinnej zabudowy. Jednakże sama eksploatacja oczyszczalni wymaga zgłoszenia, co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem użytkowania, w starostwie powiatowym (zgodnie z art. 152 ustawy - Prawo ochrony środowiska). Jeżeli organ w ciągu 30 dni od złożenia zgłoszenia nie wniesie sprzeciwu, można rozpocząć eksploatację oczyszczalni.

W sytuacji, gdy planowana ilość ścieków przekroczy 5 m3 na dobę konieczne będzie uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego niezależnie od tego, czy zrzut ścieków nastąpi na działce inwestora czy poza nią.

W sytuacji, gdy odprowadzamy ścieki do gruntu lub do wód niestanowiących naszej własności musimy uzyskać pozwolenie wodnoprawne niezależnie od ilości wprowadzanych ścieków.

Pozwolenie wodnoprawne wydaje starostwo powiatowe. W celu uzyskania pozwolenia należy złożyć:

• stosowny wniosek,
• decyzję o warunkach zabudowy lub wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został sporządzony,
• opis planowanej działalności,
• operat wodnoprawny.

Operat wodnoprawny stanowi dokumentację techniczną, która musi zawierać szczegółowe aspekty związane z planowaną instalacją. Rolę operatu wodnoprawnego może spełniać projekt inwestycji, jednakże musi on zawierać wszystkie elementy wymagane od operatu wodnoprawnego.

Pozwolenie wydawane jest na 10 lat.

Lokalizacja oczyszczalni

Instalacja przydomowej oczyszczalni ścieków wymaga zachowania właściwych odległości od innych obiektów infrastruktury, zarówno na terenie właściciela, jak i działkach sąsiednich.

Kwestie powyższe reguluje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690 z późn. zm.).

Studnia z wodą pitną

Odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi i niewymagającej ustanowienia strefy ochronnej reguluje § 31 Rozporządzenia; powinna ona wynosić, co najmniej:

• do granicy działki - 5 m,
• do zbiorników gromadzenia nieczystości (osadnika gnilnego) - 15 m,
• do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej - 30 m.

Dopuszcza się usytuowanie studni w odległości mniejszej niż 5 m od granicy działki, a także studni wspólnej na granicy dwóch działek, pod warunkiem zachowania na obydwu działkach pozostałych odległości.

Osadnik gnilny

Odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych o pojemności do 10 m3 reguluje § 36 i § 37 Rozporządzenia.

W zabudowie jednorodzinnej, zagrodowej i rekreacji indywidualnej odległość powinna wynosić, co najmniej:

• do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi - 5 m,
• od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 2 m (możliwe jest także usytuowanie osadnika przy samej granicy działek, jeżeli sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, pod warunkiem zachowania pozostałych odległości).

W przypadku gdy szczelne osadniki podziemne, stanowiące część przydomowej oczyszczalni ścieków gospodarczo-bytowych, służące do wstępnego ich oczyszczania, posiadają wyprowadzenia odpowietrzenia przez instalację kanalizacyjną co najmniej 0,6 m powyżej górnej krawędzi okien i drzwi zewnętrznych, mogą być sytuowane w bezpośrednim sąsiedztwie budynków jednorodzinnych. Jeśli warunek nie jest spełniony, odległość musi wynosić minimum 5 m.

W zabudowie innej niż jednorodzinna, zagrodowa i rekreacji indywidualnej, jeśli pojemność osadnika nie przekracza 10 m3, odległość jego usytuowania powinna wynosić, co najmniej:

• 15 m do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi,
• 7,5 m od granicy działki sąsiedniej, drogi, ulicy, ciągu pieszego.

Dla obiektów o pojemności osadnika większej niż 10 m3, a mniejszej niż 50 m3, odległość ta powinna wynosić, co najmniej:

• 30 m od okien i drzwi zewnętrznych,
• 7,5 m od granicy działki sąsiedniej,
• 10 m od drogi, ulicy, ciągu pieszego.

Separator tłuszczu

Odległość łapaczy olejów mineralnych i tłuszczu, neutralizatorów ścieków i innych podobnych zbiorników od okien otwieralnych i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, powinna wynosić, co najmniej 5 m, jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

Drenaż

W przypadku drenażu rozsączającego wymagane jest zachowanie 30 m odległości od studni z wodą pitną oraz:

• 2 m od granicy działki,
• 1,5 m od poziomu wód gruntowych,
• 1,5 m od rurociągów z gazem, wodą,
• 0,8 m od kabli elektrycznych,
• 3 m od drzew i krzewów.

Planując drenaż należy także pamiętać o nienormowanej w przepisach, ale zalecanej strefie buforowej 2-3 m od drenażu. Składowanie materiałów lub praca sprzętu mechanicznego może uszkodzić drenaż.

Wymagane prawem minimalne odległości elementów oczyszczalni od obiektów infrastruktury w zabudowie jednorodzinnej

* w przypadku wyprowadzenia odpowietrzenia przez instalację kanalizacyjną, co najmniej 0,6 m powyżej górnej krawędzi okien i drzwi zewnętrznych, osadnik można usytuować w bezpośrednim sąsiedztwie budynków;

** możliwe jest także usytuowanie osadnika przy samej granicy działek, jeżeli sąsiadują z podobnymi urządzeniami na działce sąsiedniej, pod warunkiem zachowania pozostałych odległości.

Parametry ścieków odprowadzanych do gleby i wody

Odprowadzanie ścieków do gruntu lub wody normuje Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego.

W przypadku wprowadzenia ścieków do gruntu miejsce ich wprowadzenia musi być oddzielone warstwą gruntu o grubości 1,5 m od najwyższego poziomu wód podziemnych oraz BZT5 ścieków dopływających musi być redukowane co najmniej o 20%, a zawartość zawiesin ogólnych co najmniej o 50%.

W przypadku wprowadzenia ścieków do urządzeń wodnych dno urządzenia musi znajdować się 1,5 m nad najwyższym poziomem wód podziemnych, a ścieki muszą odpowiadać wymaganiom dla oczyszczalni o RLM od 2000 do 9999 (tabela 1).

Tabela 1. Wymagania dla oczyszczalni o RLM od 2000 do 9999

Wskaźnik	BZT	ChZT	Zawiesina	Azot	Fosfor
Maks. zawartość [mg/dm3]	25	125	35	15	2
% redukcji	70-90	75	90	-	-

ROZWIĄZANIA TECHNOLOGICZNE

Istnieje kilka rozwiązań technologicznych  oczyszczania ścieków w przydomowych oczyszczalniach. Najczęściej spotykanym układem są  osadnik gnilny połączony z drenażem rozsączającym.

Osadnik gnilny

Gromadzi wszystkie ścieki z gospodarstwa domowego. Osadnik o odpowiedniej pojemności usytuowany jest w pobliżu domu. Ma on na celu umożliwienie wstępnego oczyszczania ścieków, poprzedzającego doczyszczenie i wchłonięcie ich przez grunt w wyniku rozsączania podziemnego.

W osadniku gnilnym ścieki zostają rozdzielone na drodze sedymentacji (osadzania) oraz flotacji (wypływania) na kożuch, osad oraz ciecz podczyszczoną "szarą wodę", która jest odprowadzana do dalszego procesu oczyszczania w gruncie. Fermentacja spowodowana w osadniku przez bakterie beztlenowe powoduje w efekcie oczyszczanie ścieków już w około 65%.

Układ rozsączający

Najczęściej stosowaną technologią drugiej fazy oczyszczania jest układ rozsączający spełniający wymogi ochrony środowiska. Jest to jedna z technologii odprowadzająca ścieki do gruntu. System ten w małym stopniu ogranicza użytkowanie terenu, na którym jest zlokalizowany. Ścieki z osadnika gnilnego przechodzą do perforowanych rur ułożonych w obsypce z kruszywa.

Proces w glebie realizowany jest przy pomocy mikroorganizmów rozwijających się na uziarnieniu obsypki i żywiące się zanieczyszczeniami zawartymi w rozsączanych ściekach i tlenem z powietrza.

Najaktywniejsza jest powierzchniowa warstwa gleby, zatem warto efektywnie wykorzystać jej zdolności samooczyszczające. Mechanizm oczyszczania ścieków w glebie jest złożony. Gleba działa jak filtr, zatrzymuje te zawiesiny, których wielkość przekracza rozmiar porów glebowych. W glebie substancje mineralne i organiczne przekształcają się w związki mineralno-organiczne, rozpuszczalne w wodzie. Niebezpieczne bakterie są zatrzymane i niszczone.

Podziemne rozsączanie ścieków w naturalny sposób częściowo zamula powierzchnię filtrującą. Osad powstaje z substancji zawartych w cieczy wychodzącej z osadnika, bakterii oczyszczających, odżywiających się substancją organiczną w cieczy i strącania się tlenków żelaza i magnezu, które nadają osadowi czarny kolor. Zmiany te są zjawiskiem normalnym i nieuniknionym, nie wpływają ujemnie na jakość rozsączania. Po pewnym czasie, dzięki aktywności biologicznej gleby, ustala się równowaga.

 
Ze względu na rodzaj gruntu oraz poziom wód gruntowych stosuje się kilka wariantów posadowienia  drenażu rozsączającego:

a)  Osadnik gnilny + plus klasyczne poletko rozsączające  stosujemy na gruntach dobrze przepuszczalnych przy wodach gruntowych występujących maksymalnie 3 metry pod poziomem terenu na którym miałby zostać umieszczony drenaż rozsączający.




b) Osadnik gnilny +  kopiec filtracyjny jest właściwym rozwiązaniem na gruntach z wysokim poziomem wód gruntowych tzn. w miejscach gdzie nie możemy zachować odległości  1,5m  lustra wody gruntowej od  przewodów drenażu rozsączającego.



c) Na gruntach słabo przepuszczalnych (grunt pylasty lub ilasty)  stosujemy filtr piaskowy z pionowym przepływem. Filtr piaskowy pionowy poniżej drenażu rozsączającego doczyszcza oczyszczane ścieki po fazie tlenowego oczyszczania w drenażu rozsączającym. Pod filtrem znajduje się nitka zbierająca oczyszczoną wodę i odprowadzająca ją do studni chłonnej. W tym rozwiązaniu studnia chłonna sięga do gruntów chłonnych. Poziom wód gruntowych musi znajdować się poniżej dna studni chłonnej.









Oczyszczanie ścieków z wykorzystaniem osadu czynnego.


Oczyszczalnia ścieków z osadem czynnym działa w oparciu o metodę oczyszczania biologicznego.Osad czynny stanowi mieszaninę mikroorganizmów.W procesie oczyszczania następuje wyeliminowanie zanieczyszczeń amoniakalnych oraz zanieczyszczeń azotowych. Podczas oczyszczania nadmiar osadu jest cyklicznie usuwany. Oczyszczalnie stosowane są do oczyszczania ścieków bytowych zarówno z domków jednorodzinnych jak i innych obiektów.
Zalety oczyszczalni biologicznych:
-Wysoka jakość oczyszczania ścieków
-Niezawodność i trwałość urządzeń
-Proste i małe wymiary urządzeń
-Możliwość stosowania na niewielkich terenach
-możliwość stosowania przy wysokim poziomie wód gruntowych, a także przy występowaniu gruntu trudno przepuszczalnego
-Niskie koszty eksploatacji
-Łatwa w montażu i bieżącej obsłudze.

Oczyszczalnia składa się z następujących podstawowych elementów:
- Osadnika wstępnego
- Bioreaktora
- Osadnika wtórnego



     
     
OFERTA HANDLOWA

Oczyszczalnia obsługuje do 2-4 RLM (ilość mieszkańców) 0,54 m³/d, z możliwością odprowadzenia oczyszczonych ścieków do drenażu, studni chłonnej, kanalizacji deszczowej, cieku wodnego, itp.

Kompletna oczyszczalnia zawiera:

- zbiornik z PP z technologicznym wyposażeniem i dmuchawą powietrza

- karta gwarancyjna i książka eksploatacji

GWARANCJA 2 LATA NA ZBIORNIK POLIPROPYLENOWY

cena na zapytanie


PROX AT8

Oczyszczalnia obsługuje do 5-6 RLM (ilość mieszkańców) 0,81 m³/d, z możliwością odprowadzenia oczyszczonych ścieków do drenażu, studni chłonnej, kanalizacji deszczowej, cieku wodnego, itp.

Proces oczyszczania składa się z sekwencji kilku technologicznych etapów. Ścieki dopływają poprzez kosz na skratki do przestrzeni anoksycznej, gdzie dochodzi do mechanicznego podczyszczenia dopływających ścieków i rozkładu stałych zanieczyszczeń. Dalej ścieki grawitacyjnie wpływają do napowietrzanej przestrzeni z niskoobciążonym osadem czynnym a następnym stopniem oczyszczania jest separacja polegająca na oddzieleniu osadu czynnego od oczyszczonych ścieków, które grawitacyjnie odprowadzane są do odpływu.

Produkt POŚ AT posiada świadectwo zgodności CE i jest zgodny z europejską wytyczną 89/106/EEC o wyrobach budowlanych oraz z załącznikiem ZA EN 12566-3: 2006 Małe oczyszczalnie ścieków do 50 RLM.

Kompletna oczyszczalnia zawiera:

- zbiornik z PP z technologicznym wyposażeniem i dmuchawą powietrza

- karta gwarancyjna i książka eksploatacji

GWARANCJA 2 LATA NA ZBIORNIK POLIPROPYLENOWY